• - - - -

RYZYKO ZAKAŻENIA WZW C

Jak zmniejszyć ryzyko zakażenia WZW C w gabinecie zabiegowym lub stomatologicznym.

W gabinetach zabiegowych zwracaj uwagę aby:

* jedna para rękawic jednorazowych była tylko jeden raz użyta do jednego zabiegu inwazyjnego tylko u jednego pacjenta
* rękawice były zmienione, gdy zastaną zabrudzone krwią lub uszkodzone
* ręce były myte wodą z mydłem: dokładnie - przed włożeniem rękawic i natychmiast po ich zdjęciu, przed przystąpieniem do pracy i przed przyjęciem pacjenta, przed zabiegami chirurgicznymi (w tym tzw. "mała chirurgia"), ręce były myte i dezynfekowane chirurgicznie - sprzęt medyczny przygotowywany do zabiegu inwazyjnego nie był transportowany razem ze sprzętem już raz użytym
* sterylny sprzęt jednorazowego użytku był używany jak najszybciej bezpośrednio po otwarciu opakowania - sterylny jest tyko w opakowaniu
* personel medyczny bezwzględnie zachowywał zasady czystości na swoich stanowiskach pracy
* personel medyczny unikał manipulacji każdym, nawet najdrobniejszym sprzętem (igły, strzykawki, koreczki do wenflonów) - przez nieostrożność może przyczynić się do transmisji wirusa HCV na siebie lub pacjenta
* personel medyczny nie wykonywał serii wstrzyknięć leku lub szczepionki używając tej samej strzykawki, zmieniając tylko igły jednorazowego użytku (postępowanie bardzo niebezpieczne - grozi przeniesieniem zakażenia)
* sprzęt wielokrotnego użytku był zawsze i bezwzględnie sterylny, poddawany odpowiednio długiemu czyszczeniu, myciu i płukaniu, wyjaławianiu - zgodnie z procedurami gwarantującymi skuteczność sterylizacji (nie zawsze jesteś w stanie to sprawdzić).

W gabinetach stomatologicznych zwracaj uwagę przede wszystkim na to, aby:

* ręce do zabiegu były właściwie przygotowane (bez biżuterii, krótkie paznokcie, prawidłowo umyte)
* narzędzia po użyciu składowane były w oznaczone miejsce
* do dezynfekcji były stosowane pojemniki o odpowiedniej wielkości z sitem, ze szczelną pokrywą
* pojemnik ze środkiem dezynfekcyjnym był opisany - może być poza zasięgiem twego wzroku! (nazwa preparatu i jego stężenie, godzina rozpoczęcia i zakończenia dezynfekcji, podpis osoby odpowiedzialnej za dezynfekcję).

Gdy jesteś przed zabiegiem stomatologicznym sprawdź czy wykonano następujące czynności:

* założono nową końcówkę do ssaka i ślinociągu
* podano jednorazowy kubek z wodą
* założono jednorazowe osłony na uchwyt lampy lub zdezynfekowano uchwyt lampy
* zabezpieczono fotel i Twoje ubranie jednorazową serwetą
* podano do płukania jamy ustnej preparat dezynfekcyjny
* dentysta umył i zdezynfekował ręce
* dentysta założył osłonę na ubrania i twarz
* dentysta założył jednorazowe rękawiczki.

Wyrób wgłębiony typu B: z jednej strony otwarta przestrzeń, w której stosunek długości do średnicy wgłębienia jest większy lub równy 1 i mniejszy lub równy 5 (1< L/D< 5) i w której średnica wgłębienia jest większa lub równa 5 mm (D> 5 mm ) lub z dwóch stron otwarta przestrzeń, w której stosunek długości do średnicy wgłębienia jest większy lub równy 2 i mniejszy lub równy 10 (2< L/D< 10) i w której średnica wgłębienia jest większa lub równa 5 mm (D> 5 mm )

Zgodnie z definicjami podanymi w EN 13060:2002:

Termin małe sterylizatory parowe odnosi się do sterylizatorów parowych przeznaczonych do sterylizacji wyrobów medycznych, w których nie można umieścić jednostki wsadu i pojemność komory nie przekracza 60 l . Jednostka wsadu, jak określono w normie europejskiej PN EN 285 jest to prostopadłościan o wymiarach 300 mm x 300 mm x 600 mm stosowany do celów sterylizacji. Sterylizatory do celów medycznych, które mogą pomieścić jedną lub kilka jednostek wsadu są klasyfikowane jako duże autoklaw parowe i podlegają PN EN 285.

Przedmioty, w których stosunek długości do średnicy wgłębienia jest mniejszy od 1 są wg tej definicji nie wgłębione .

Wybór cyklu sterylizacji zależy od rodzaju sprzętu, który ma być poddany procesowi sterylizacji. Różne sytuacje kliniczne wymagają stosowania innego cyklu sterylizacji. Właśnie na tym założeniu opiera się projekt EN 13060.

Klasyfikację cyklu sterylizacji do różnych typów (B, N lub S) przeprowadza się na podstawie wykazania zgodności z odpowiednimi badaniami wymienionymi w tej normie. Wyróżnia się następujące kategorie badań: typu, instalacyjne, u wytwórcy.

wsad wgłębiony typu A: z jednej strony otwarta przestrzeń, w której stosunek długości do średnicy wgłębienia jest większy lub równy 1 i mniejszy lub równy 750 (1< L/D< 750) i w której długość wgłębienia jest nie większa niż 1 500 mm (L< 1500 mm ) lub z dwóch stron otwarta przestrzeń, w której stosunek długości do średnicy wgłębienia jest większy lub równy 2 i mniejszy lub równy 1500 (2< L/D< 1 500) i w której długość wgłębienia jest nie większa niż 3 000 mm (L< 3 000 mm )

Aktualnie państwach europejskich istnieje, w dużym stopniu znormalizowany, system specjalistycznych opakowań sterylizacyjnych, który pozwala na zapakowanie wsadu poddawanego sterylizacji, umożliwia jego sterylizację w opakowaniu, przechowywanie, transport i aseptyczny sposób wyjmowania z opakowania. Normą europejską odnoszącą się do opakowań sterylizacyjnych, obecnie również polską jest norma PN EN 868 .

Małe sterylizatory parowe.

W Europejskim Komitecie Normalizacyjnym (CEN) w Komitecie Technicznym 102 (TC 102) po kilku latach dyskusji opracowano w 2002r. nowy projekt normy EN13060. Składa się on z jednej części i zasadnicza zmiana w stosunku do projektu z 1997r. polega na tym, że nie dzieli on na poszczególne typy sterylizatorów, ale cykle:

[linl]cykl B[/link] - cykl przeznaczony do sterylizacji wszystkich opakowanych i nie opakowanych, litych, wgłębionych i porowatych produktów reprezentowanych przez ładunki testowe podane w tej normie;

cykl S - cykl przeznaczony do sterylizacji produktów określonych przez wytwórcę włączając nie opakowane lite produkty i co najmniej jeden z następujących: produkty porowate, przedmioty, produkty wgłębione typu A, produkty wgłębione typu B, opakowane pojedynczo lub wielowarstwowo.

cykl N - cykl przeznaczony do sterylizacji nie opakowanych, litych produktów;

autoklaw powinien być używany tylko do sterylizacji tych rodzajów produktów, do których jest przeznaczony. Wybór sterylizatora, cyklu sterylizacji może być niewłaściwy do poszczególnego ładunku. Przydatność procesu sterylizacji do poszczególnego produktu wymaga weryfikacji przez walidację. Wymagania dotyczące walidacji i rutynowej kontroli sterylizacji parą wodną podane są w normie PN EN 554. Norma ta może być też stosowana do walidacji małych sterylizatorów.

TST Emulacyjny test sterylizacji parowej, klasa 6

TST oznacza: Time (czas), Steam (para) i Temperature (temperatura) - trzy czynniki, które muszą być kontrolowane, aby mieć pewność, że proces sterylizacji byl skuteczny.

Browne TST jest najbardziej skutecznym testem chemicznym ze wszystkich dotychczas produkowanych, który zmienia barwę wyraźnie i natychmiastowo, ale tylko wówczas, gdy została osiągnięta wzajemna zależność temperatury i czasu w parze nasyconej. Gdyby którykolwiek z tych trzech czynników|elementów) nie został osiągnięty - test TST nie wykaże właściwej zmiany barwy.

Nietoksyczny
Substancje chemiczne zawarte w emulacyjnym teście Browne’a TST są nietoksyczne, wolne od soli ołowiu i innych metali ciężkich, które występują w większości wskaźników dostępnych na rynku.

This entry was posted on Saturday, May 16th, 2009 at 9:48 pm and is filed under Biznes. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.